Mobiliteit in Amsterdam Zuidoost

Gepubliceerd:

Mobiliteit wordt beleid als de pijn voelbaar is. Bij mobiliteit denken we vaak aan auto’s. Nog altijd. Maar is het niet meer dan dat? Werknemers verplaatsen zich voor hun werk van en naar kantoor, klanten en collega’s. En werkgevers faciliteren hen daarin. Zo optimaal mogelijk tegen zo laag mogelijke kosten. Zoals een goed werkgever betaamt. Dat is mobiliteit.

Mobiliteit in Amsterdam Zuidoost is steeds meer een uitdaging: de autobereikbaarheid gaat achteruit en kosten nemen toe. Dan is samenwerking tussen daar gevestigde bedrijven misschien wel dé oplossing. Voldoende stof tot discussie voor de deelnemers aan de rondetafelsessie van Athlon op vrijdag 11 april.

Leaseauto oplossing voor mobiliteit in Amsterdam Zuidoost?

Is een leaseauto altijd de juiste oplossing als het gaat om mobiliteit? Die vraag is niet eenduidig met ja of nee te beantwoorden. Stof om over na te denken levert hij wel op. Zeker in tijden waarin de economische crisis bedrijven verplicht te bezuinigen, goed personeel schaars is, parkeerproblemen de kop op steken en de autobereikbaarheid steeds verder afneemt. Juist in Amsterdam Zuidoost. ‘Zo’n 20 procent van de beroepspopulatie heeft een leaseauto. Kan dat niet efficiënter? Een interessante vraag als je bedenkt dat mensen die nu 15 minuten onderweg zijn naar Amsterdam Zuidoost, in 2020 bijna 25 minuten woonwerkreistijd hebben. Dat is een stijging van ruim 62%’, vertelt Richard Ninaber van Eyben, Mobility Consultant bij Athlon.

groei bevolking amsterdam

groei toerisme

Mobiliteit als onderdeel arbeidsmarktcommunicatie

Volgens Ninaber van Eyben is de behoefte aan mobiliteit voor elke medewerker anders en doe je er als werkgever goed aan daaraan tegemoet te komen. ‘Mobiliteit maakt deel uit van je arbeidsmarktcommunicatie, daar maak je beleid op. Je sluit ermee aan op Het Nieuwe Werken.’ Fokko Kuik is Beleidsadviseur Verkeer & Vervoer van de Gemeente Amsterdam. Hij beaamt die opvatting aan de hand van cijfers over het gebruik van auto, fiets, openbaar vervoer en het daartegen afgezette opleidingsniveau van de gebruiker. ‘Probeer vervolgens met je beleid de capaciteit van het fiets-, ov- en autonetwerk slim te benutten. Dan houden we de bereikbaarheid van Zuidoost zo goed mogelijk op peil.’ Volgens Paul Vroling, directeur van Fa. Koomen Installatietechniek, komt de trend om beleid te maken op mobiliteit en te bezuinigen op de leaseauto voort uit de crisis. ‘Niet elk bedrijf kan het zich veroorloven de leaseauto als arbeidsvoorwaarde te schrappen. Of omdat de aard van de werkzaamheden het gewoonweg niet toelaat of omdat werknemers dan voor een andere werkgever kiezen. Ik heb ook moeite om goede mensen te vinden. De mensen die ik heb, moet ik koesteren. Het probleem moet wel heel groot zijn, voor ik naar alternatieven op zoek ga. Onze totale mobiliteitskosten bedragen € 300.000,- en ik ga geen ruzie maken met personeel om daar 10 procent op te besparen.’groei

opleidingsniveai

sterke groei fietsgebruik

Kosten en gebruik beter op elkaar afstemmen

Vroling heeft goed inzicht in zijn mobiliteitskosten. Maar geldt dat voor iedereen? De leaseauto is één, maar ov, vliegreizen, hotelovernachtingen, kilometerdeclaraties, het hoort er allemaal bij, aldus Ninaber van Eyben. Zijn collega Alexander Prinssen vraagt de aanwezigen of kosten en gebruik toch beter op elkaar kunnen worden afgestemd en hoe dan. Want, zo schetste Ninaber van Eyben, een leaseauto kost gemiddeld € 11.000,- per jaar, maar wordt slechts voor zo’n 10 procent benut. Een werkplek kost € 10.000,- per jaar en wordt maar 55 procent benut. Bovendien liet hij zien dat de gemiddelde kosten van een onbezette werkplek € 3.700,- per jaar bedragen en dat een uur minder met de auto een besparing van € 26,25 oplevert; immers, bellen in de auto is niet hetzelfde als productief zijn, los van het feit dat veelal Amerikaanse ondernemingen vanwege Health & Safety afkondigen dat bellen vanuit de auto passé is. Martijn van Koningsveld, Real Estate Manager bij V&D, in antwoord op de vraag van Prinssen: ‘Voor wie op de kosten en gebruik let, kan carsharing – een van de belangrijkste kenmerken van mobiliteit in 2030 – een optie zijn.’ Echter, daarover lopen de meningen van de aanwezigen uiteen. Zo ziet Marcel van Bruggen, Real Estate Manager bij Praxis, zijn leaseauto als zijn tweede huis met persoonlijke spullen erin. Bovendien zou carsharing een reden kunnen zijn om voor een andere leaseauto te kiezen wanneer er een mag worden uitgezocht of op zijn minst voor andere opties, zoals dat geldt voor Andries Faas, directeur van Procumulator. ‘Ik nam zeker andere bekleding. Niet iedereen gaat immers even zuinig met de auto om als ikzelf doe.’ Overigens, het openbaar vervoer is lang niet voor iedereen een goed alternatief, ondanks dat dat € 0,25 per kilometer goedkoper is dan de auto. Daarvoor is de ontsluiting in Zuidoost ontoereikend.

Leaseauto zit in ons ‘systeem’

‘Waarom moet de leaseauto voldoen aan de privésituatie en moeten wij als werkgever de werknemer daar zakelijk in voorzien?’, vraagt Faas zich hardop af, terugkomend op de keuze van een leaseauto. ‘Als werkgever weet ik heel goed wat mijn leaseauto mij kost, namelijk tussen de € 500,- en € 1.000,- per maand. Maar ik weet zeker dat de meeste leaserijders geen idee hebben wat hun leaseauto de werkgever kost.’ Vroling: ‘Terwijl ze een andere werkgever zouden kiezen als ze geen leaseauto krijgen.’ ‘Klopt’, zegt Faas. ‘De leaseauto zit in ons systeem.’ Ninaber van Eyben: ‘Er komt een tijd dat de werkgever, niet alleen ingegeven vanuit kostenoogpunt, maar ook vanuit arbeidsvoorwaarden en CO2-uitstoot, zegt: stop, regel je mobiliteit maar zelf. Ons beleid is dat je als werknemer een mobiliteitsbudget hebt, leaserijder of niet.’ Faas: ‘Ja, maar zover is het nog lang niet. Een bedrijf komt pas in beweging als de kosten echt pijn gaan doen. En dat is niet zolang er nog winst wordt gemaakt. En dan nog iets, er verandert niets zolang medewerkers zelf de pijn niet voelen. Zij moeten anders denken. Zij moeten in hun portemonnee worden geraakt. Het is niet meer het geld van de werkgever, maar hun eigen geld. Pas als zij anders denken, verandert er iets wat betreft de algemene opvattingen ten aanzien van de leaseauto, de parkeer- en fileproblematiek, de fiets of bijvoorbeeld het openbaar vervoer. Dáár ligt een mooie uitdaging voor Athlon. Breng werkgevers bij elkaar, deel relevante cijfers en onderzoek samen of bedrijven elkaar kunnen helpen.’

Nieuwsbriefbanner