Geen big bang in mobiliteit

Gepubliceerd:

Paul Bouwmeester is Mobility Consultant bij Athlon. Hij signaleert bij veel bedrijven een angst voor onrust wanneer zij hun mobiliteitsbeleid willen veranderen. En dus doen ze maar niets. Hoe het wel moet? Kleine stapjes.

Je start morgen vanuit het niets een bedrijf met honderd medewerkers. Jonge en bewuste mensen, voor het grootste deel generatie Y en Z. Je analyseert hun behoeftes, je deelt ze in categorieën in en stampt vervolgens een compleet nieuw mobiliteitsbeleid uit de grond. Eén dat al die verschillende behoeftes passend faciliteert op een flexibele manier.

Idealiter zou je die geïntegreerde mobiliteitsvraag ook nog eens neerleggen bij één partij die alles van A tot Z voor je ontzorgt. Gesegmenteerd naar reële behoeftes en gedrag, efficiënt en flexibel. Daardoor in essentie kosteneffectief. Nogal onwerkelijk ook. Zeg nou zelf: weinig bedrijven beginnen met honderd medewerkers.

Niemand op stang jagen

Bedrijven groeien organisch, dus hun mobiliteitsbeleid ook. In de praktijk komt het erop neer dat er in vele jaren een wirwar ontstaat aan verschillende regelingen en verantwoordelijkheden. Alsof je een systeem hebt gebouwd met unieke stukjes en partjes die elkaar stutten. De boel dondert genadeloos in elkaar als je het waagt om er een groot deel uit te trekken. Geen wonder dat de meeste organisaties defensief zijn als het gaat om herijking van het mobiliteitsbeleid. De leaserijder wil geen onzekerheid, HR wil geen extra werk. Finance telt méér dan de initiële kostenbesparing. ‘Voor dertigduizend euro ga ik mijn mensen niet op stang jagen’, hoorde ik een klant eens zeggen.

Kleine stapjes

Veranderingen met een big bang invoeren is dus moedig, maar is vragen om onrust. Organisaties die de zachte hand gebruiken, merken juist dat er dan helemáál niets gebeurt. Veel mobiliteitsprojecten, soms state-of-the-art, komen niet van de grond omdat bestaande regelingen blijven doorlopen. Wat levert dan wel wat op? Kleine stappen maken. Van A naar B naar C en verder. Systematisch muizenpasjes nemen is misschien wel de meest lastige manier om vooruit te komen. Langzaam iets afbouwen, langzaam iets opbouwen. Je moet precies weten waar je naartoe gaat. Je moet weten wat Z is en waar Z ligt. Die generatie Y en Z is nu nog maar een kleine groep binnen je medewerkersbestand, maar over tien tot vijftien jaar vormt hij de hoofdmoot.

Veranderende mobiliteit werkt alleen bij een optimale balans in:

A: Het beleid aanpassen, gebaseerd op de juiste doelen en prikkels.

B: Gedrag van medewerkers veranderen, door ze andere keuzes te laten maken.

C: Faciliteiten uitbreiden, zodat medewerkers ook echt andere keuzes kunnen maken.

Nieuwsbriefbanner